در یکی از سفرهایم به استان یزد در سال 1393، به مکانی رفتیم که مورد احترام برخی افراد و ادیان بود. درخت مقدسی داشت که اگر از تقدس آن بگذریم، اما هم قدمت چند صد ساله داشت و هم به عنوان موجود زنده، دارای احساس غیر قابل درک بشری بود. همچون بسیاری از بازدیدکنندگان، به سختی از بلندی کوه ها گذشتیم تا بدان مکان رسیدیم. جمع زیادی گرد درخت و ... جمع شده بودند. روی درخت ضخیم یادگاری های زیادی نوشته شده بودند که حتی به سال های دور باز می گشتند. در همین حین، خانم جوانی که به ظاهر متشخص و تحصیلکرده می آمد، از من طلب خودکار نمود. من که از نیت درونی اش بی اطلاع بودم، خودکارم را به او دادم. او ناگهان شروع کرد به نوشتن نام خود و تاریخ بازدیدش روی درخت. من که غافلگیر شده بودم با عصبانیت خودکارم را از او طلب نمودم. اما او با عصبانیت بیشتری تذکرم را نادیده گرفته و به کارش ادامه داد. بیشتر عصبی شدم و تا سعی نمودم به سرپرست آنجا اطلاع دهم، دیدم که او غیبش زده و یادگاری اش برای همیشه در تاریخ کشور باقی ماند! هنوز از این که خودکارم در این جرم بزرگ شریک بوده است و من نتوانستم از کار او ممانعت کنم، ناراحتم.

   متاسفانه به هر مکان تاریخی که می رویم، شاهد چنین مساله ی غیر فرهنگی از سوی برخی افراد هستیم. واقعن این افراد در آن لحظه ی نوشتن یادگاری به چه می اندیشند؟! آیا هرگز با خود اندیشیده اند که هر یک از این سنگ ها و درخت ها و بناها برای خود حرف های زیادی در طی تاریخ دارند؟ نمی دانند که همه ی این بناها و ... به تمامی انسان ها و نه فقط به ایرانیان و آن ها در تاریخ گذشته و آینده تعلق دارد؟ خودپسندی و جهل تا کی؟ اگر این مساله همچنان ادامه یابد، آیا دیگر اثری از این آثار و قدمت و اصالت شان باقی خواهد ماند؟ آیا این مساله نشانه ی جهل، خودخواهی، عدم تعلیم و تربیت و عدم مسوولیت پذیری شان نیست؟ چرا مسوولین در همه ی مکان های مهم همچون سایر کشورها، دوربین های مداربسته نمی گذارند تا مانع از تخریب آثار شوند؟ وقتی گردشگران و پژوهشگران خارجی به بازدید این اماکن بیایند، نزد خود در رابطه با فرهنگ ما ایرانیان چه فکری خواهند نمود؟ آیا نمی دانند غیر از اهمیت تاریخی، این آثار سبب جذب گردشگر، درآمد بسیار برای کشور و اشتغال عده ی بسیاری شده و یا نام ایران را به عنوان یک کشوری با تمدن شش هزار ساله در سایر کشورها بر سر زبان ها خواهد انداخت؟ در کدام کشور پیشرفته و متمدن چنین عملی دیده می شود؟ کشورهایی مثل ترکیه و ... تاریخ سازی نموده و مکان هایی را به غلط برای احراز هویت خود و جذب گردشگران برای کسب درآمد می سازند، اما برخی از ما قدر آنچه را که داریم نمی دانیم! متاسفانه، حتی زمانی که برخی از هم وطنان ما به کشورهای دیگر هم می روند، همین عمل زشت نوشتن یادگاری را بر روی بناهای تاریخی دیگران انجام می دهند که نمونه های آن در سراسر دنیا بسیارند. خودشیفتگی و خود فریبی تا کی؟ آیا نمی دانند که این عمل آن ها به نام دیگر ایرانیان نیز ثبت شده و تصور غلطی را در رابطه با ایران و ایرانی به وجود خواهند آورد؟ مگر غیر از این است که این افراد اندک تنها در فکر خود بوده و اگر روزی متصدی امور شوند، بی درنگ تمام کشور را از آنِ خود ساخته و برای ماندگاری نام شان در تاریخ، به جای سازندگی از تخریب هیچ اثری دریغ نخواهند ورزید؟





منبع : دکتر مهدی رهبرییادگاری
برچسب ها : تاریخ ,یادگاری ,درخت ,افراد ,کشور ,مکان ,نوشتن یادگاری ,برخی افراد